Bruce Hoffman’ın belirttiği gibi, terörizmin birincil amacı politik hedeflerine ulaşmaktır. Terörizmin farklı ajandalarının olmasına rağmen onu diğer şiddet formlarından ayıran temel özelliği politik boyutudur. Bu nedenle de terörizmle savaşırken apolitik olan suçlarla savaşırken alınan önlemlerden farklı önlemler alınır.



Terörizm bir politik ajandanın teşvikinde kullanılan ilk ve en etkili silahtır. Teröristler, politik tayfın her yönünden gelebilirler. Bunlar, varolan sistemi yok etmek isteyenlerden devrim yapmak isteyenlere ve geçmişin idealleştirilmiş sistemlerine dönmek isteyenlere kadar çeşitlilik gösterebilirler. En büyük terör yaratma yetisini ise tayfın başka bir yanında bulunan politik bir grup elinde tutmaktadır: otoriter ve totaliter devletler.

Politik değişimin faaliyet alanı da konu-odaklı terörizme göre değişiklik göstermektedir. Bu, kürtaj hakkı ya da çevresel konularla ilgili olabileceği gibi etnik, dilsel ve bölgesel isteklere bağlı self-determinasyon hedeflerle belirlenmiş isteklerden de oluşabilir.

Tüm bu çeşitliliğe bakarak, bir terörist stereotiplemesi genellemesi yapmak fiziksel, ırksal ve etnik stereotiplemeler yapmak kadar tehlikelidir.