Kızıl yaprakların sessizliği çöküyor geceye ..

Kızıl yaprakların sessizliği şimdi gecede ...
Elleri var rüzgarın bir de benim görmediğim nefes alıp verişi ...
Kelimeler uzak , kelimeler onda ve bende olmaktan çok ama çok uzakta bir yerlerde ..
Ne vakit ellerini birbirine vursa hep o kadın zihnimde sahnede ..
Hep o dönüşleri ve hep o adım vuruşları ..
Sayı sayıyor zihnim , zihnim gidişleri , dönüşleri , varışları ve tutuşlarını sayıyor .
Zihnim dinleniyor , garip şimdi boş salondaki barlara dokunduğumda ...