Tarih sormayın bana ya da göstermeye kalkışmayın tarihi parmağınızla . Biliyorum günümü ve saatimi şu anda . Ve biliyorum ne yaptığımı bu zamanda . Olmasa diyorum her yılda belirli bir gün anmamak için insanları ya da doğduğu günü bilmesek bizim için önemli olan insanların söylemeyecek miyiz o vakit onlara hiçbir zaman ne kadar değerli olduklarını bizim için ? Ne kadar önemli olduklarını ? Doğum günlerinden başka zamanlarda yanımızda olduklarından dolayı iyi ki doğdun demeyecek miyiz örneğin asla ? Ya da ölmüş olduklarında sevdiklerimiz sadece ve sadece ölüm yıldönümlerinde mi anacağız ve gözyaşı dökeceğiz bizimle birlikte olmadıklarından şu an sadece ? Her şeyi bir yana bırakın , öğretmenlerimize sadece ve sadece yılda bir gün ?öğretmenler günü? olmuş diye o güne mi özel davranacağız ? ?
Bugün ilkokul üçüncü sınıfa kadar benim öğretmenim olan güzel kadını aradım . Saat üç sularında . Sesini kulaklarıma sürdüm , hayalini kapadığım gözlerime . Neler yaptığımı sordu bana ; anlattım . Sesim hala titriyormuş konuşacağım zaman onunla , bunu bir kez daha öğrendim hayatımda . Bana o zamanlardan tanıdığım insanların isimlerini saydı şimdi çoğu yabancı gelen ; bilmiyorum dedim neredeler ya da ne yapıyorlar . İnsanlar değişiyor ve ben de aynı kalmıyorum . Bir tek siz ve bir tek ben o küçük , zıp zıp zıplayan halimle ; bir onlar aynılar , oldukları yerde duruyorlar .
?? Bizim zamanımızda ?? diye başlayan cümleler kurmak için henüz çok genç bedenim ama yazmadan duramıyor parmaklarım . Bizim zamanımızda farklıydı her şey , bizim zamanımızda ben görmedim bunları . Ne oldu benimle birlikte olan insanlara ? Savaşı yaşayanlar unutabilir mi savaşı ki biz unutalım bizim zamanımızı ? Ben neredeydim o halde o zaman aralığında , ya da ben yanlış bedende miyim ? Değişiyor öğretmenim insanlar , ben de değişiyorum . Hayır , ya da ben aynı kalıyorum da onlar değişiyor . Yahut onlar aynı kalıyor ama ben değişiyorum (?) ! Bunların arasında gidip geliyorum da asla bir sonuca varamıyorum içlerinde . Ve belki de sırf bu nedenle bazı bazı utanıyorum da ondan saklanıyorum bir yerlere . Günleri karıştırıyorum işte bu nedenle ve yirmi dördü yerine yirmi altısında arıyorum öğretmenimin öğretmenler gününü kutlamak için . Ya da Sevgilime onu ne kadar çok sevdiğimi sevgililer gününde değil de günün her saatinde ya da herhangi bir dakikasında işte bu nedenle söylüyorum . Yılları karıştırıyorum birbirine ve sizi hiç yaşlandırmıyorum zihnimde işte bu nedenle ne de kendimi alabiliyorum o zıpır halimden . Öğretmenim , siz yaşlanmıyorsunuz işte bu bende tüm bu nedenlerden . Sonra üçten dörde geçiyorum ve oradan sonra da beşe . Bir bakmışım orta okul yılları gelmiş . Üç sene hiç bitmezmiş gibi geliyor ilk senenin ilk günü ama bir çırpıda son seneyi görüyorum . Öğretmenlerim geliyor aklıma . Bana renk katanlar . Ama öğretmenim , siz , hep bir başka ? Evet , insanlar büyüyor ben de büyüyorum . Diyorsunuz seni tanır mıyım şimdi . Tanırsınız . Karşınızda olsam belki bu beden yabancı gözükür ilk bakışta gözünüze fakat gözlerimde hala o kısa saçlı , yırtık önlüğü ile haylaz kız çocuğu oturmuş sizi bekliyor , bunu görürsünüz . Belki bir kez bakışınız bakışıma yeterli . Hem siz değil miydiniz bana bakışımla konuşmayı öğreten !
Tüm öğretmenlerimin yaşadıkları tüm günleri kucaklıyorum . Benim değerlilerim !


Beyaz Tenli Güzel Kadın