Çokça ben ...
Hatta sadece ben demeli . İçinde , dışında ben . Olabildiği kadar , olabileceğinden çok daha fazla şimdi .

Yırtılan sayfalar , yazılıp sonra yırtılan sayfalar ...
Yaşanmışlıklar ...
Çengelköy , soluduğum , yaşadığım , bende soluk alan .
Kelimeler var ellerimde tuttuğum , parmaklarımın ucundan düşmeyi bekleyen sessizce . Gelişleri ve gidişleri ve kalışları ve yaşayışları kelimelerin . Hikayeler var aklıma gelen , nerelerinden ne kadarını taşıyacağımı satırlarıma karar veremediğim hikayelerim . Çengelköy kokan , yaşanmışlıklar kokan her biri . Her birinde onları yaşayan insanların ten kokularını saklayan .

Dedim , Turgut uzan bana . Sakin olmaktan uzak ; aşık şimdi bu adam . Sakin miydi Çengelköy kasımın ilk günü ? Buldun mu aradığını yoksa düştün mü kaçtığının kucağına ?

Beyaz Tenli Güzel Kadın