Bir Ayrılış Hikayesi
Erkek Kadına dedi ki :
-Seni Seviyorum , ama nasıl ,
Avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp
Parmaklarımı kanatarak ,
Kırasıya ,
Çıldırasıya ...
Erkek Kadına dedi ki :
-Seni Seviyorum , ama nasıl ,
Kilometrelerle derin , kilometrelerle dümdüz ,
Yüzde yüz , yüzde binbeşyüz ,
Yüzde hudutsuz kere yüz ...
Kadın Erkeğe dedi ki :
Baktım ,
Dudağımla , yüreğimle , kafamla ;
Severek , korkarak , eğilerek ,
Dudağına , yüreğine , kafana .
Şimdi ne söylüyorsam
Karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana .
Ve ben artık
Biliyorum :
Toprağın -
Yüzü güneşli bir ana gibi -
En son en güzel çocuğunu emzirdiğini ...
Fakat n'eyleyim
Saçlarım dolanmış
Ölmekte olanın parmaklarına
başımı kurtarmam kabil
değil!
Sen ,
Yürümelisin ,
Yeni doğan çocuğun
gözlerine bakarak ...
Sen ,
Yürümelisin ,
beni bırakarak ...
Kadın sustu
SARILDILAR
Bir kitap düştü yere ...
Kapandı bir pencere
AYRILDILAR
Nazım HİKMET
This entry was posted on 17:51
and is filed under
Alıntılar
.
You can follow any responses to this entry through
the RSS 2.0 feed.
You can leave a response,
or trackback from your own site.
4 çentik:
Ayrılıklar hep zordur ya, insanın sevdiğinden ayrılması en zoru olsa gerek. Hele hele böyle çıldırasıya bir sevgiliden ise bu ayrılık... Olmasaydı demek yanlış ya, keşke hiçbir ayrılık olmasaydı. Keşke tüm sevdiklerimiz hep bizimle olabilselerdi değil mi? Keşke bir şeyler yapabilseydik kaybetmemek için. Keşke...
ayrılık deyince aklıma başımdan geçen bir kadın-erkek ayrılığı gelmiyor..ya da gelmesini istemiyorum..ama ayrılık her şekilde kötü bunu son zamanlarda yeniden tattım.. çok uzun süre görüşemeyecek olmayı bilmek, hiçbirşey yapamamak çok...zor.. belki başka kelimeler de vardır bu hissi anlatmak için..birşeyin son olduğunu bilmek de çok zor, telaşlanıyor insan herşeyi sığdırmaya çalışır gibi çırpınıyor..1 yıl sonra umarım görüşürüz..
Ayrılık bazen bir çözüm olabilir içinde ki acıya,unutturabilir bazı anıları.Onu görmemek onu düşünmemek dersin bazen,haklısındır da ama peki rüyalarını kontrol edebilir mi insan,onun oraya girmesini engelleyebilir mi?
bence asıl anıları unutmanın kendisi acı verici olan..insan saklamak istiyor hepsini bencilce..ama bu olanaksız..elini denize daldırıp bir avuç su alırsın ya; ne kadar uzağa götürmek istersen o kadar fazla dökülür..ve bunu sölemek çok zor ama, sonunda hepsi biter..sadece elinin derisine sıkı sıkı tutunmuş olan damlalar ve nem kalır... sen denizden uzak kalmaya devam edersen, o nem ve damlalar da bir süre sonra kaybolur..sanırım doğanın kanunu bu..ne çare
Yorum Gönder